برای من حسینیه ی بجستانی های مقیم تهران همیشه یادآور غم و غصه و عزاداری بوده است. همیشه برای مجلس ختم یکی از آشنایان یا در نهایت در ایام محرم به آنجا رفته ام و بنابراین جلسه جمعه یک جلسه کاملاً متفاوت بود. روز جمعه به دعوت هیأت امناء حسینیه فرماندار، شهردار، نماینده سابق و یکی از اعضای شورای شهر برای گفتگو و جلب مشارکت بجستانی های مقیم تهران آمده بودند. در حد نه چندان وسیعی از کلیه اقشار بجستانی ها دعوت شده بود ولی حضور اندک افراد در آغاز جلسه نشان می داد که بسیاری خبر ندارند، البته با پایان یافتن جلسه تقریباً حسینیه پر شده بود ولی خیلی از کسانی که حضورشان ضرورت داشت نبودند. تحصیل کرده ها و دانشجوهای جوان  کمتر از کسبه و اهل حرفه حضور داشتند و این مسئله به همان شیوه سنتی خبر رسانی در جمع بجستانی ها بر می گردد. جلسه با نیم ساعت تأخیر ساعت 7 با سخنرانی نماینده هیأت امنای حسینیه آقای فرزانه شروع شد. بحثی درباره قدمت و پیشینه حسینیه و بجستانی های مقیم تهران و... که تقریباً برای همه تکراری بود. بعد از آن سخنرانی کوتاه آقای مدنی بود که دعوت از ساکنان پایتخت برای سرمایه گذاری در بجستان و مشکلات کنونی و کمی هم درباره بجستانی های مقیم پایتخت بود. صحبت آقای ایزدی امام جمعه بجستان در ادامه، بیشتر بابی برای آشنایی بود.

 زیباترین و بهترین قسمت جلسه سخنرانی آقای کافی فرماندار محترم بود. طبق شنیده ها فکر می کردم که آقای کافی مسن تر از اینها باشد ولی خوشبختانه جوانی تیز هوش، آگاه، نکته بین و مسلط بود که در سخنرانی نیم ساعته خود به راحتی جماعتی را که نشسته بودند با همه تنوع فکری و اعتقادی و علمی تحت تأثیر قرار داد. با بیانی صمیمی و اثر گذار درباره مشکلات شهرستان بجستان تقریباً گزارش کاملی از عملکرد متنوع خود در این زمان اندک ارائه کرد. نکاتی درباره موقعیت استراتژیک بجستان، امکانات و آمار و ارقام بودجه هایی که در این مدت کوتاه به بجستان اختصاص یافته و هزینه شده است. در باب مشکلات بجستان آقای کافی مهم ترین مشکل را بحث قدیمی این محل و آن محل دانست و محدودیت هایی که این مسئله ایجاد کرده است. (مایه بسی تأسف است که از زبان فرماندار بقایای این سنت جاهلی یاد آوری شود و ما تحصیل کرده های بجستان هنوز نتوانسته ایم چاره ای برای آن بیندیشیم.) دومین مشکل بجستان از نظر فرماندار اشتغال بود و یکی از راه حل های پیشنهادی جذب سرمایه های بجستانی های مقیم مرکز در هر حد و میزان برای توسعه و آبادانی شهر.

سخنران چهارم آقای مرتضی مرجانی شهردار بجستان بود که گزارشی کوتاه و البته ناقص از عملکرد شهرداری ارائه کرد. آقای مرجانی به سفر اخیر رئیس سازمان غله به بجستان و ارائه پیشنهاد همایش سراسری نان در بجستان از طرف ایشان، اشاره کرد. درباره این همایش و کاری که از انجمن دانشجویان و دانش آموختگان بر می آید پیش از مراسم با مهندس محمد رضا نظر نژاد صحبت کرده بودیم و قرار بود که ایشان از طرف انجمن در صحبت هایش اشاره ای به این نکته داشته باشد که متاسفانه بدلیل ناهماهنگی گردانندگان جلسه و کمبود وقت میسر نشد. بی برنامگی در اداره جلسه و ناهماهنگی باعث شد که پرسش و پاسخ از حالت شفاهی به کتبی تبدیل شود. آقای کاظم مرجانی به نمایندگی از اعضای شورای شهر قبل از پرسش و پاسخ مطالب کوتاهی گفتند و سؤال ها به صورت مکتوب جمع آوری شد. بیشترین سؤال ها باز هم از آقای کافی بود. یک سؤال درباره رابطه ایشان با نماینده محترم گناباد و بجستان بود و آقای کافی گفت که دکتر مهدیزاده قول همکاری داده است. درباره گازکشی بجستان از پیگیری ها خبر داد و درباره تورم نرخ مسکن از طرح های در دست اجرا گفت ودرباره زیر ساخت های شهرک صنعتی از پروژه گاز رسانی و آب رسانی و برق شهرک گفت. جلسه نیم ساعت از زمان مقدر دیرتر به پایان رسید.

از پیشنهادهای خوب جلسه پیشنهاد آقای مدنی بود که این جلسات سالانه یا شش ماه یک بار برگزار شود که بسیار شایسته و بجا بود. جا دارد که به نمایندگی از دانشجویان و دانش آموختگان بجستان از بانیان و برگزار کنندگان جلسه تشکر کنم. بر پایی جلساتی این گونه باعث تقویت هر چه بیشتر روحیه اتحاد و یک دلی می شود. اجرای بهتر و منظم تر و حضور پر رنگ تر جوانان و دانشجویان پیشنهاد ما به برگزار کنندگان جلسه در نشست های آتی است.