همه جای دنیا، مردم بزرگان و نخبگان خود را گرامی می­دارند، ولی ما برعکس بزرگانمان را فراموش می­کنیم و حقیران را احترام و منزلت می­دهیم. همین الان می­توانم ده نفر را نام ببرم که فرزندان خاک پاک بجستان هستند و همه جا دارای اسم و رسم ولی شما حتی نمیشناسیدشان یا نمی­خواهید بشناسیدشان.
همین بیخ گوش ما و شما پسری رشد کرد و بالید که الان همه کسانی که او را می­شناسند به خوبی و نیکی از او یاد می­کنند، آنقدر که من که اهل تملق و نان قرض دادن به کسی نیستم را هم وادار کرد چند کلمه در خوش­آمدگویی از وی قلم بزنم. همان روزهای اولی که وارد دانشگاه علامه شدم و به جماعت خوابگاهی پیوستم نام نیک این ادم سر زبان­ها بود. هر دو علامه­ای بودیم، من حقوق می­خواندم و محمد اقتصاد. برعکس فردوسی مشهد، محیط تهران و بعد مسافت مانع از ان است که بچه­های بجستان زیاد همدیگر را ببینند. تجربه­های نیمه موفقی هم که برای دور هم آوردن این جمع متفرق شکل گرفت درش گل گرفته شد. اما ما با این دوست عزیز به یمن هم­خوابگاهی بودن مراوداتی داشتیم. تا اینکه دست روزگار ما را از هم جدا کرد. اما مدتی قبل بعد از مدت­ها خبرهای خوشی شنیدم.
محمد علیمرادی دکترای اقتصاد نفت دانشگاه علامه طباطبایی پذیرفته شده که صد تبریک دارد و همزمان قدمی دیگر در زندگی شخصی برداشته که این یکی هزار تبریک دارد. به هر حال به  محمد که دوران کارشناسی و کارشناسی ارشد را هم در علامه طبطبایی تمام کرده تبریک می­گویم و امیدوارم بجستان را فراموش نکند.
آرزو دارم همانقدر که خود محمد خوب و خوش کردار است، دنیا هم با او خوبی کند.

نویسنده: امید عبداللهیان