صحبت ازآثار تاریخی مطلب تازه ای نیست،خیلی ها در موردش حرفها زده ومطلب ها نوشته اند،گاه یک موضوع بدلیل اهمیتی که دارد ارزش چند باره گویی را داردوباید بیش از این بدانها پرداخت. امروزه آثاروبقایای تاریخی بجامانده از زمان های گذشته در حکم اسنادوشواهد محکم،عینی ومستدلی هستندکه به هویت ملی جوامع اعتبار وسندیت می بخشند،ازاینرو محافظت از آنها وظیفه یکایک افراد،نهادها وسازمان های موجود در جامعه است.
آنچه که هویت هر جامعه را شکل می بخشدآثار تاریخی است که گویای فرهنگ دیرینه نیاکان سرزمین ماست.میراث فرهنگی وتاریخی دارای ارزشهای اقتصادی وفرهنگی قابل توجهی است که موجب افزایش درآمدملی ومنطقه ای می شود.
از این منظراگر نگاهی به منطقه خودمان بیندازیم،آثار تاریخی بسیاری را در مناطق روستایی وشهری خواهیم یافت،که این آثار نشان از هوش ودرایت مردمان قدیمی دارد که چنین آثارهنری را از خود بجای گذاشته اند.بعنوان نمونه به بناهایی چون صومعه مزار وقلعه دختر آن میتوان اشاره نمود،آثاری که بعضی گردشگران زیبایی های انرا کمتر از ابیانه کاشان ندانسته اند،ابیانه ای که اکنون گرچه خالی از سکنه است وآثار آن بدلیل دخل وتصرفهایی از شکل طبیعی خود خارج شده وبیشتر شکل مصنوعی گرفته است،اما بدلیل تبلیغات زیادتوانسته گردشگران بسیاری را جذب خود نماید،اما بجستان ما شهری باسنتهایی همچنان پابرجاست،اثار تاریخی ان همچنان شکل طبیعی خود را حفظ نموده است،هنوز هم شاید بتوان در بین اسباب ووسایل قدیمی ترهایمان وسایلی را بیابیم که برخی نظیر آنرادر موزه ها دیده اند.مطمئنا منطقه ای این چنین جذابیت بسیاری برای مخاطبان خود دارد وجذب توریست هم نیازمند تبلیغات است.مسئله دیگر بازسازی ومرمت بافتهای فرسوده است وظیفه ای که نهادهای مسئول بر عهده دارند.اثار تاریخی یمان را هم اکنون باید دریابیم پیش از آنکه مثل ارگ بم فرو بریزد.این آثار نیازمند بودجه ای برای حفاظت هستند،توسعه گردشگری با نگاه فرهنگی می تواند این بودجه را در اختیار سازمان میراث فرهنگی قرار دهدبنابراین با برنامه ریزی درست ومناسب می توان از توسعه گردشگری بعنوان بهترین راهکار حفاظت از آثار تاریخی بهره گرفت.البته بادر نظر گرفتن ارزشهای بومی هر منطقه،اگر ما امروز نتوانیم در عرضه اثار تاریخی یمان به دیگران موفق عمل نماییم در واقع هویت ملی خود راکه بازگوکننده آثار نیاکانمان است را پنهان داشته ایم ،حال بایددید راه حل چیست؟
