alimoradi1 می نویسد:

خدايا! به ما ياري كن در "پاسداري از حرمت خون شهيداني كه جان خود را در دفاع از ميهن و مملكت خويش از دست دادند"

با سلام

شنيده‌ام كه عده‌اي از مردم به واسطه‌ي يارانه نقدي كه قرار است به دستشان برسد، سر از پا نمي‌شناسند. دوستان عزيز توجه داشته باشيد كه به دنبال هر تورم فقيرترشدن فقير و غني‌تر شدن ثروتمند قابل تصور است. حال اگر بنا به دلايلي كه در زير مي‌آيد طرح هدفمند كردن يارانه‌ها تورم‌زا باشد، تحقيقا شرايط را براي كليه حقوق بگيران دولت، كشاورزان، دامداران، كارگران و... بدتر خواهد كرد. گفتني است كه هيچ تضميني وجود ندارد كه دولت بتواند بعد از گذشت مدتي از اجراي اين طرح، از عهده پرداخت يارانه نقدي بربيايد( به دليل كسري بودجه كه گريبانگير دولت مي‌شود) و مصلما بعد از مدت نه چندان زيادي اين يارانه كم و به تدريج قطع خواهد شد.

حال با گذر از اين مباحث به پيامدهاي اقتصادي اين طرح از ديدگاه كارشناسان اقتصادي مي‌پردازيم.  

پيامدهاي اقتصادي  هدفمند کردن یارانه ها در 4 محور قابل طرح است:

سال 1357 که انقلاب به پیروزی رسید کلاس دوم دبستان بودم. بعد از 22 بهمن تا پایان سال تقریبا مدارس تعطیل بود. از مدتها قبل از 22 بهمن تا مدتی بعد از آن در تمام شهرهای ایران از جمله بجستان راهپیمایی بر علیه رژیم شاه و در حمایت از انقلاب بر پا بود. در بجستان علاوه بر این راهپیمایی ها گروه های کوچکی از دانش آموزان هم در خیابان حرکت کرده و شعار میدادند. یک روز من هم همراه یکی از همین گروهها شدم که اگر اشتباه نکنم محمد عظیمیان سرگروه بود و ما تعدادی همراه ایشان در خیابان شعار میدادیم.

متاسفانه مدتی است که هاستینگ سایت با محدودیت فضا مواجه شده و همین امر باعث می شد که هر از چند گاهی دسترسی به سایت محدود بشه. البته اقدامات لازم جهت ارتقای هاستینگ صورت گرفته که امیدوارم در آینده دوباره چنین مشکلی پیش نیاد.
از سرویس خارج شدن سایت باعث شد که دوستان خوبمون در وبلاگ بچه های خاک آقا شرح حال جالبی از وب سایت رو بنویسن که جا داره همین جا از اظهار لطفشون تشکر کنم.
متاسفانه باید تصدیق کنم که با گذشت زمان همکاری نویسندگان کمتر شد و از قضای روزگار همزمان شد با اسباب کشی ما از وبلاگ به وبسایت.
هدف ما از تبدیل کردن وبلاگ به وب سایت استفاده از امکانات بیشتر بود، مثل قابلیت عضو گیری، تهیه بانک اطلاعات دانشجویان و دانش اموختگان، فرهنگ اصطلاحات بجستانی، نظرسنجی، لینکدونی و .... به نظر من تبدیل شدن وب لاگ به وب سایت عامل کاهش همکاری نویسندگان نبوده و باید علت رو در جاهای دیگری جست.
متاسفانه فضای مجازی بجستان بسیار متاثر از فضای واقعی اونه و حتی در مواردی بدتر از اون هم میشه. کافی بود نویسندگان مطلبی بنویسند که به مزاج بعضی ها خوش نیاید، طوفان تهمت ها و انگ های مختلف بود که به سمت نویسنده مطلب روانه می شد و انجمن را متهم به سیاسی کاری می کردن. و جالب تر اینکه همون افرادی که از سیاسی کاری انجمن انتقاد می کنن سیاسی ترین مطالب رو در بخش نظرات درج می کنن.
از طرفی نوشتن برخی مطالب اون هم با نام واقعی کمی مشکله. در برخی موارد هم که نویسندگان با نام مستعار مطلبی ارسال می کردن، بازدید کنندگان حس کارآگاه بازیشون گل می کرد و به جای پرداختن به خود مطلب، زنبیل به دست راه می افتادن که ببینن این مطلب رو کی نوشته!!!
مجموعه این مسائل باعث شد که اغلب نویسندگان از ارسال مطلب به وبسایت منصرف بشن. بعضی ها برای اینکه انجمن متهم به سیاسی کاری نشه وبلاگ شخصی راه انداختن و مطالب سیاسی شون رو اونجا درج می کنن. بعضی از دوستان هم با نام مستعار کار وبلاگ نویسی رو ادامه میدن.
در هر صورت امیدوارم انجمن ما هم دوباره به روزهای طلایی اش برگرده و این مستلزم همکاری و هم اندیشی همه دانشجویان و دانش آموختگان بجستانیه. ما بارها گفتیم و دوباره هم می گیم این انجمن و وب سایت مطعلق به همه دانشجویان و دانش آموختگان بجستانیه و منظورمون از بجستان هم نه فقط شهر بجستانه که ما بجستان رو بدون روستاهاش بجستان نمی دونیم. هر کدوم از دوستان هم که تمایل دارن در وبسایت به عنوان نویسنده فعالیت داشته باشن، کافیه یه ایمیل به من بزنن.
به امید بجستانی آباد و سربلند

در سالهای تحصیل کمتر در امتحانات تقلب کرده ام. یک بار در درس فیزیک سال اول دبیرستان تقلب نمودم که آن هم یادداشت نمودن فرمولی کف دستم بود و بعد از امتحان متوجه شدم که توان یکی از پارامترهای فرمول را اشتباه  نوشته ام. به عبارتی نتیجه اولین تقلب به ضررم تمام شد.

با داداشم علی که یه خورده (حدود یک سال و نیم) از من بزرگتره سال اول راهنمایی همکلاس شدیم و تا سال سوم راهنمایی هم با هم بودیم که ایشون دیگه به تحصیل ادامه نداد. (فکر نکنین من درسم بهتر بود نه داداشم درسش کم خوب بود و الان تنها رادیاتور ساز شهر بجستانه و اگه اونم مثل من درس می خوند شاید امروز بجستان با خلاء رادیاتور ساز ماشین مواجه بود.) سال اول راهنمایی یا دوم راهنمایی بودیم که مربی تربیتی مون آقای رستگار یه برنامه داد که اجرای صبحگاه رو بین دانش آموزا تقسیم کرده بود. یه روز رو برنامه این بود که داداشم علی قرآن بخونه و من هم دعا رو بخونم. هنوز چند روز به نوبت ما مونده بود که دغدغه داشتم و استرس زیادی بر من مستولی بود. طوری که ذهنم لحظه ای از موضوع رها نمیشد. البته داداشم خیلی ریلکس بود. حق داشت چرا شو ادامه مطلب رو بخونین.

خبر افتتاح سایت یاران صدر بطور گسترده در خبرگزاری ها، سایت های خبری و وب سایت های شخصی منعکس شد.

در روزهای گذشته نام یاران صدر در سایت های زیر درج شد:

موسسه فرهنگی تحقیقاتی امام موسی صدر

تابناک 

بنیان نیوز

سحام نیوز

شیعه آنلاین

فارس

رجا نیوز

مرکز خبر و اطلاعات ایرانیان

صدای شیعه

تبیان

انجمن اسلامی بروکسل

انجمن دانشجویان و دانش آموختگان بجستان 

ایران اکونومیست 

پارسا نیوز

اراده مردم 

وبسایت شخصی رسول منتخب نیا

صبر 

صادق مدیا

پایگاه خبری شهرستان گناباد

لينك اصلي سايت

http://www.yaranesadr.ir/farsi/1388/09/437

کلاس دوم دبستان بودم. معلممان آقای دادگر و رئیس مدرسه آقای علوی(خدای بیامرزش) بودند. مدرسه مان هم همان دبستان اسدی طوسی قدیم در مسیر مزار شهدا که در حال حاظر نیروی انتظامی شده است بود. بعدها این دبستان به نام دبستان شهید رئیس زاده تغییر نام و به مدرسه  روبروی منازل سازمانی نزدیک میدان آزادی منتقل گردید. روزی آقای دادگر مشقا رو میخواست خط بزنه. برای همین کاغذی رو سوراخ کرده بود و ضمن بازدید مشقا اونو روی کلمات بد نوشته شده قرار می داد که قبل و بعد کلمه مشخص نباشه و از ما میخواست که کلمه رو بخونیم. فکر کنم مشق درس "تصمیم کبرا" بود که آن روز نوشته بودیم. ایشان کاغذ سوراخ شده رو روی کلمه ای گذاشت و از من خواست تا اونو بخونم. هر چی نگاه کردم نمیتونستم کلمه رو بخونم. (باورتون میشه آدم مشقی بنویسه بعد خودش نتونه بخونه؟) بعد که معلم کاغذ رو برداشت متوجه شدم که اون کلمه "تصمیم" بوده. الان یادم نیست چه جوری نوشته بودم ولی هر چی بود امان از بدخطی. میدونین چرا؟ آخه اون روز به عنوان تنبیه مجبور بودم سنگی حدود  چهار پنج کیلویی روی دستام و بک پا برداشته از روی زمین ، مدتی کلمه تصمیم رو تکرار کنم تا خوب یاد بگیرم. البته خیلو زود یاد گرفتم و هرگز هم فراموش نکردم تازه نه تنها "تصمیم" نوشتن را و گفتن را یاد گرفتم بلکه حالا تصمیم گرفتن را نیز یاد گرفتم برای همین هم همیشه از خدا میخوام تا بصیرت ذهنی به من عطا کنه تا تصمیمات خوبی چه برای زندگی و چه در کارم بگیرم.